A

ŚLAD KOBIETY

 Maria Pinińska-Bereś

Maria Pinińska-Bereś „Ślad kobiety”

18 maja – 25 czerwca, sala kameralna


Kurator: Jerzy Hanusek

Współpraca: Fundacja im. Marii Pinińskiej-Bereś i Jerzego Beresia

Patronat:    

 

Maria Pinińska-Bereś jest jedną z najwybitniejszych polskich artystek XX wieku. Jej twórczość, choć chętnie określana jako twórczość feministyczna, nie poddaje się łatwej klasyfikacji. Wątki kobiece, obecne w sztuce artystki, mają charakter egzystencjalny, a nie ideologiczny. Egzystencja jest zawsze czymś o wiele bardziej złożonym, niż ideologia. Sztuka stanowiła dla Pinińskiej-Bereś priorytet, uważała ją za jedyną możliwą drogę do bycia sobą. Jej twórczość wyznacza forma – od tradycyjnej rzeźby, którą dość szybko odrzuciła, po całkowitą rezygnację z klasycznych, ciężkich rzeźbiarskich materiałów na rzecz lekkiej, oryginalnej formy i tworzywa. Charakterystycznym elementem prac artystki jest róż. Kolor intensywny, budzący wiele skojarzeń, jednak bez względu na odczucia odbiorców, wciąż pozostaje nieobojętny. Krąży wokół cielesności, która dla Pinińskiej-Bereś była wyrazem jej twórczej autentyczności. „Odrzucając to, co konwencjonalne, musiałam sięgnąć do własnego ‘ja’. A to ja było kobietą, z całym bagażem problemów płci.” – pisała w katalogu organizowanej w 1999 r. w krakowskim Bunkrze Sztuki wystawy „Maria Pinińska-Bereś 1931-1999”.

W olsztyńskim BWA zostaną zaprezentowane prace z różnych okresów twórczości Marii Pinińskiej-Bereś, zarówno rzeźbiarskie, jak i dokumentacje działań performatywnych. Zestaw obiektów został tak dobrany, aby zasygnalizowane zostały różne pola aktywności artystki i rożne wątki przewijające się przez jej twórczość.

Maria Pinińska-Bereś. Urodzona w 1931 r. w Poznaniu, zmarła w 1999 r. w Krakowie. Autorka rzeźb, obiektów, environments, instalacji. Studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni prof. Xawerego Dunikowskiego. Często uważana za prekursorkę polskiej sztuki feministycznej za sprawą oryginalnych, konsekwentnie tworzonych kreacji, w których odwoływała się m.in. do stereotypowych ról kobiet w społeczeństwie. Uczestniczka wielu wystaw i przeglądów artystycznych w Polsce i za granicą; jej prace prezentowano m.in. w: Tate Gallery w Londynie, Galerii Mumok w Wiedniu, Galerii Sztuki Współczesnej Zachęta w Warszawie, Galerii Labirynt w Lublinie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Galerii Krzysztofory w Krakowie, Muzeach Narodowych w Krakowie, Warszawie, we Wrocławiu, Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej w Słupsku.